Για τον Αργύρη Χιόνη, Ο Γενναίος Ύπνος του Λαγού

Αργύρη, όταν μας έκανες επισκέψεις ερχόσουν με ένα τζόκευ στο κεφάλι και μια σακκούλα τα εκλεκτά σου. Μας έβλεπες μέσα από το πρίσμα που άφηνε το χρυσό-καφέ απ’το φλασκί ουίσκι. Το παράδοξο είναι ότι από τα ποίηματα που διάλεξα να διαβάσω-την ημέρα της επίσκεψής σου- ήταν το ποίημα του λαγού. Εκεί μας εξήγησες το “λαγοκοιμιέμαι για πάντα”. Για το παράδοξο του ζώου να κοιμάται με ανοιχτά μάτια και εν τέλει ποτέ να μην κοιμάται. Γνώρισμα άλλωστε ενός καλού ποιητή και ανθρώπου…

Κ.Α.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: