Κασσάνδρα Αλογοσκούφι, William

Σε γνώρισα σε μια γωνία. Ήσουν καθιστός και κάπνιζες ένα ατέλειωτο τσιγάρο. Πέρναγα από κει κάθε μέρα. Ακλόνητος σταθερός και αδιάφορος. Ο κόσμος σε έλεγε άστεγο. Εσύ υποστήριζες τους λάτρεις του διαλογισμού. Μου ζήτησες να ακολουθήσω το αφαιρετικό μοντέλο του γυμνισμού. Γδύθηκα στη μέση του δρόμου και συγκεντρώθηκα στην τρύπα της αποχέτευσης. Συγκεντρωθήκαμε και οι δυο ανακούρκουδα στο απόλυτη μαύρο κενό. Σταματήσαμε να σκεφτόμαστε και αφαιρέσαμε από το μυαλό κάθε σύμβολο κάθε σκέψη. Είδες; μου είπες. Καθόλου άσχημα. Εκείνη τη μέρα σε έχασα από την πτική σου γωνία. Περαστικοί και έμποροι από τα γύρω μαγαζιά με πληροφόρησαν ότι σε βρήκαν νεκρό. Πέθανες ξημερώματα από το ψύχος και δεν πρόλαβες την ηλιόλουστη μέρα που θα ξημέρωνε. Άτυχος για άλλους. Ο ίδιος όμως ευτυχισμένος.

Το χαμόγελο σου ήταν η γωνιά του κόσμου… 

Advertisements

2 Responses to “Κασσάνδρα Αλογοσκούφι, William”

  1. “Στην άκρη του κόσμου περισσεύουν τα ναυάγια” έλεγε παλιότερη ρήση,τώρα τα ναυάγια περισσεύουν.Η στέρηση είναι σύνδρομο.Ο καπνός καπνός.Το χτύπημα δόθηκε στο ραχιαίο σπόνδυλο,η πληγή υπαιτιότητι του πληγέντος,για να πούμε ακόμα μια παλιότερη ρήση:”παν ερπετόν πληγήν νέμεται”.

    Τώρα είναι όλα αλλιώς.

  2. Η γωνιά του κόσμου αυτοσαρκάζεται.Το γέλιο της κομμένο γάλα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: