Κασσάνδρα Αλογοσκούφι, Το Κυκλικό Θέατρο

  

Οι κυβερνήτες αυτού του τόπου. Προαγωγοί της δημοκρατίας. Είναι εκείνοι οι ίδιοι που στο σχολείο είχαν κοπεί στο μάθημα της ιστορίας και μια και δυο και τρεις. Τι είναι πατρίδα; Είναι εκεί που μίσησα Κύριε. Τι είναι κλεψιά ρώταγε η δασκάλα της κοινωνιολογίας. Είναι να κάνω δικό μου αυτό που ανήκει σε άλλον Κυρία; Και το πιο παράταιρο ήταν όταν στο τέλος της χρονιάς που έπρεπε ο κάθε μαθητής να ετοιμάσει το δικό του θεατρικό σκετσάκι. Οι κυβερνήτες αυτού του τόπου όντας διαφορετικά παιδιά από τα υπόλοιπα ετοίμαζαν πάντα τη διασκευή της «Απολογίας του Σωκράτη». Εισήγαγαν βέβαια το ρηξικέλευθο κυκλικό θέατρο -το οποίο δεν είχε σκεφτεί άλλος κανείς πιο πριν- το οποίο περιστρεφόταν μπροστά στα έκθαμβα μάτια γονέων και κηδεμόνων. Από την μία όψη έβλεπες τη μικρογραφία της σημερινής κοινωνίας: Άρρωστοι, άστεγοι, πεινασμένοι, φυλακισμένοι από χρέη, φαλιρισμένοι επιχειρηματίες, άνεργοι πτυχιούχοι, κακοποιημένοι διαδηλωτές και πλήθος πλούσιοι πάνω σε βουνά φτωχών. Πίσω υπήρχε ένα φόντο με την ελληνική ύπαιθρο. Όταν περιστρεφόταν ο κυκλικός θίασος έβλεπες πια μια άλλη πραγματικότητα. Ο πρόεδρος δημοκρατίας να χρηματοδοτεί τρομοκρατικές οργανώσεις αριστερών. Πολιτικοί να βγάζουν μίζα απ’ το θεατρικό δρώμενο της άλλης πλευράς. Μια συνεχή δοσοληψία και ένας εξαγορά συνειδήσεων. Ναρκωτικά όπλα δάνεια και τράφικινγκ γυναικών. Σε μια οθόνη στα δεξιά έπαιζε η δολοφονία του λαοφιλή Κένεντι από πληρωμένους αστυνομικούς και από τον ίδιο του τον battler. Ήταν κάτι που απεχθάνονταν και δεν έπρεπε να ποτέ να συμβεί στους ίδιους. Το θεατρικό δρώμενο εκτελούνταν μηχανικά και αυτοματοποιημένα. Σε όλα υπήρχε κάτι το τραγικό και μία θεία οικονομία. Όλα γίνονταν δίχως ερωτήσεις ή απορίες. Ο κάθε κυβερνήτης εκβίαζε και εξαγόραζε τον διπλανό του για να μην ανοίξουν στόματα σαν ντόμινο αποκαλύψεων και αναδυθεί η αλήθεια με την μπόχα υπονόμου κλειστού επί τριάντα χρόνια. Σε όλο το πλάνο υπήρχαν χερουβίμ που τα παρίσταναν πληρωμένοι εισαγγελείς και δημοσιογράφοι. Το φόντο ήταν πάντα ο ελληνικός έναστρος ουρανός…

Όπως καταλαβαίνεται τα υπερφυσικά εκείνα παιδιά αντί να μπουν σε αναμορφωτήρια τιμήθηκαν και καταχειροκροτήθηκαν από τον σύλλογο γονέων και κηδεμόνων. Ήταν τερατουργήματα ναι και δαιμόνια ευφυέστατα. Κανείς όμως δεν πρόβλεψε τη ρωγμή που προκαλούσαν στο ανθρώπινο κτίσμα της κοινής μας ζωής. Το κράτος πρόνοιας θα ράγιζε σα βάζο πορσελάνινο.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: